In 2007 kwam ik per toeval in aanraking met dit prachtige ras. Ik was niet echt op zoek, maar gewoon aan de wandel met mijn hond. Tijdens deze wandeling had mijn hond vriendjes gemaakt met een Jack Russel en een Newfoundlander en ik raakte aan de praat met een vriendelijke man. De honden bleken van zijn dochter te zijn, die momenteel druk bezig was met een nestje pasgeboren Noorse Boskittens. Ik geloof niet in toeval maar in het lot, want wat bleek: die middag had ik via Google een fokker gevonden in Zoetermeer, deze fokker!!  Eigenlijk was ik op het internet zomaar wat aan het surfen naar kattenfokkers en de site van deze fokker sprong er gewoon uit. Niet alleen omdat het ook in Zoetermeer was, maar ook omdat de foto's die erop staan mijn aandacht trokken. Ik vertelde deze meneer dat ik eigenlijk altijd al een witte poes wilde hebben, en wat bleek . . . geen toeval, maar lot, er was één wit poesje in dit nest. Ik had meteen zoiets van . . . die is van mij! Diezelfde avond heb ik gebeld en na een prettig gesprek ben ik op bezoek geweest. Meteen verkocht natuurlijk, dat begrijp je wel, en ik heb haar Maud genoemd.

Aangezien Cattery Alegria ongeveer 5 minuutje lopen vanaf mijn huis is, ben ik regelmatig langs gegaan samen met de kinderen. Prachtig om te zien hoe de kittens in zeer korte tijd van alles leren en doen.

Mijn zoon was ondertussen verliefd geworden op een kitten, Fleur (toen heette ze nog Kaisa). Ze was erg ziek geworden toen zij ongeveer 6 weekjes oud was en dit heeft de liefde volgens mij alleen maar vergroot. Overigens kwam de liefde van beide kanten want zij heeft uiteindelijk gekozen om bij ons te wonen. Gelukkig is een doofheid aan beide oren het enige wat zij heeft overgehouden aan haar ongelukkige ziekteperiode en hier kan zij prima mee leven. En wij ook.

Toen Maud 12 weken oud was hebben wij samen met de fokker besloten om geen Baer-test bij haar te laten doen. Het was namelijk overduidelijk dat zij aan beide oren stokdoof was.

Na de ervaring met Fleur (die twee weken eerder bij ons kwam wonen) was het voor ons natuurlijk geen optie om de koop niet door te laten gaan, want een dove kat kan ik echt iedereen aanraden. Ze zijn superaanhankelijk en erg op je mimiek gericht. Ze rijden mee op de stofzuiger, zijn echt nergens bang voor en vinden harde muziek totaal onbelangrijk. Kortom, om een lang verhaal kort te maken, in plaats van één Noorse Boskat had ik er die zomer twee in huis. Tsja, en dan raak je toch echt besmet met het Noorse Boskat-virus.

Na lang beraad . . . , nee, eigenlijk heel snel al maar dat wist ik zelf nog niet (Angelica, de fokker, had het al eerder in de gaten) had ik het besluit genomen om ook te beginnen met fokken, maar ja, met een doof poesje mag je geen nestje kittens hebben, althans, het wordt niet aangeraden. Dus wat doe je dan? Ja, je gaat op zoek naar een poes waarmee je een cattery kunt beginnen.
En dat werd Roos (heette eerder Lightning McQueen van Cattery Thule's). Vanaf 8 december 2007 woont Roos bij ons en zij zal hopelijk ons eerste nestje geven. Natuurlijk is het nog even wachten totdat zij eraan toe is, maar wij hebben de tijd.

TOP PAGINA